Werking



Kinderen en volwassenen met een handicap worden heel vaak verstoten en gemarginaliseerd in de Congolese samenleving, zelfs door de eigen familie. Het is heel uitzonderlijk dat iemand zich ontfermt over deze mensen. De manier waarop Maman Magguy dit doet is nog origineler. Zij kan niet terugvallen op subsidies zoals wij dit in België kennen, maar ze is afhankelijk van de inkomsten van de privéschool:

De 'gewone' kinderen die school lopen bij Ecole Balou moeten inschrijvingsgeld betalen. Aangezien velen van de kinderen met een beperking zijn verstoten door hun familie, staat niemand in voor hun financiële bijdrage. Het is dus met het inschrijvingsgeld van de ‘gewone’ leerlingen dat de zorg voor de kinderen en volwassenen met een beperking gefinancierd worden. Dit is de sterkte van het centrum: het is an sich niet afhankelijk van binnen- of buitenlandse donoren of subsidies. Structurele subsidies bestaan er trouwens niet, voor buitenlandse donoren past deze vorm van private-publieke ‘samenwerking’ niet direct in de vaak rigide subsidiereglementen.

Het spreekt tegelijkertijd voor zich dat het een hele uitdaging is om met de bijdragen van ongeveer 300 betalende leerlingen niet alleen kwalitatief onderwijs en omkadering te bieden voor deze leerlingen, maar bovendien ook nog eens aangepast onderwijs en zorg voor 200 kinderen en volwassenen met een beperking.

Maar ook hier is Maman Magguy niet bij de pakken blijven zitten en heeft ze allerlei vormen gevonden om extra financiële middelen te vergaren. Zo krijgen ze bv extra inkomsten door:

- het terrein waar Centre Balou op gevestigd is heeft verschillende termietenhopen. Die vormen de basisgrondstof voor baksteenproductie. Er worden dus bakstenen gemaakt, zowel voor eigen gebruik, als voor verkoop.

steenfabriek
De steenfabriek van Centre Balou

- De leerlingen maken juweeltjes, sjaals, mutsen, handwerken,… die ze te koop aanbieden.

- De leerlingen leren plantjes kweken die dan ook weer kunnen dienen om te verkopen.

- Het kweken van kippen en varkens vormt ook een bron van inkomsten.

Helaas zijn er periodes dat al deze inspanningen nog steeds niet voldoende inkomsten opleveren om alle kinderen en volwassen aan hun basisbehoeftes te laten voldoen. Het is dan enkel dankzij donaties (van vooral zorgmateriaal) en acties, veeluit vanuit het buitenland dat het centrum er in slaagt om deze kinderen en volwassenen een menswaardig leven te bieden, én belangrijker: een gevoel van zelfwaarde en een geloof in de eigen capaciteiten en talenten.